Wij kweken zelf niet met de edel papegaai, maar krijgen nu en dan wel vragen over de aanschaf van deze soort.
Uiteraard hebben we ons er ter degen in verdiept, kennen we zelf verschillende mensen die ze kweken en ook die ze al jaren houden als huisdier. Genoeg stof om er even iets over te schrijven dus.
De vragen komen vaak voort uit een bepaalde onwetendheid m.b.t. het houden van een papegaai als huisdier en niet minder vaak uit verkeerd geïnformeerd zijn. Verkopers hebben blijkbaar nogal eens de neiging hun verhaal in te kleuren naar de smaak van de koper. De prachtige rode edel papegaai pop, liefst samen met het groene mannetje is een lust voor het oog en alleen daarom vaak aanleiding voor mensen het dier als huisdier te nemen. In zo’n geval gaat het dus altijd fout, tenzij men gaandeweg gaat beseffen dat er kennis van zaken nodig is, die opdoet, toepast en zorgt voor alle noodzakelijke middelen. Dit geld in feite voor elke papegaaien soort en ook voor parkieten.Een vraag die regelmatig wordt gesteld is bijvoorbeeld: ik wil een vogel die niet eenkennig is, geen lawaai maakt en geen problemen geeft als ik van 9.00 tot 17.00 op mijn werk zit, welke moet ik nemen?
Het meest directe eerlijke antwoord is: neem GEEN vogel, want er bestaat geen papegaai noch parkiet die hele dagen alleen wil zitten in een kooi of buiten een kooi in huis.
Laat men die laatste eis even varen dan blijft over: mag geen lawaai maken en mag niet eenkennig zijn.
Ook dat wordt een hele klus, want een kromsnavel ( alle papegaaien en parkieten) is een groepsdier bij uitstek.
Er is niet 1 kromsnavel die graag hele dagen alleen zit. Verder zijn veel papegaaien monogaam, terwijl ze leven in groepen. Wat mensen vertalen met ‘eenkennigheid’ is dus een aanleg tot trouw aan 1 partner.
Daar kunnen we als mensen soms nog wat van leren.
Wel heeft ook de edel papegaai bepaalde aangeboren eigenschappen die
ten goede zouden kunnen komen, wanneer deze als huisdier gehouden wordt.
Dit geld echter voor vele andere soorten net zo.
Het punt is echter dat het uiteindelijke gedrag van een papegaai of parkiet
die als huisdier wordt gehouden niet zozeer bepaald wordt
door de aangeboren eigenschappen, maar veel meer door de
aangeleerde eigenschappen/gedragingen.
Aangeboren eigenschappen die ‘gunstig’ lijken, kunnen zelfs totaal averechts
werken door verkeerde socialisatie en/of omgang.
Alle kromsnavels hebben een aanleg tot eenkennigheid, omdat velen monogame groepsdieren zijn.
Ze blijven vaak levenslang bij 1 partner en leven met elkaar in grote groepen.
Er bestaan dus geen wel of niet eenkennige vogels, wanneer men deze eigenschap toeschrijft aan een soort.
Dat een kromsnavel zelfs behoorlijk eenkennig kan zijn, is een ander verhaal en altijd aangeleerd.
Men moet van jongs af aan vanuit het besef dat deze dieren aanleg hebben tot eenkennigheid dit juist niet laten ontwikkelen door
de manier waarop men met de vogel omgaat. Nooit 1 persoon in het gezin voor de vogel laten zorgen of langer
met hem om laten gaan op regelmatige basis dan anderen. Evenwicht, afwisseling en consequent blijven, zijn sleutelwoorden.
Wanneer men 10 verschillende soorten op exact dezelfde wijze deskundig zou socialiseren onder dezelfde omstandigheden,
op dezelfde leeftijd etc, zou men tot de conclusie komen dat ze allemaal even tam zijn, geen lawaai maken en niet eenkennig zijn.
Van grasparkiet tot hyacint ara. Zelfs een ekster, kauwtje en ooit een zwaluw kregen we zover.
Belangrijker om zich af te vragen voor de aanschaf van een kromsnavel die als huisdier gehouden gaat worden, is
o.a. wat men er van verwacht en of men zelf kan voldoen aan wat de vogel van zijn verzorger verwacht.
Dit laatste komt in zijn algemeenheid neer op het dichten van de kloof
( die zeer groot is) tussen de natuurlijke omgeving waarin het dier leeft en die waarin men het dier plaatst bij het houden als huisdier.
Juist de creativiteit, kennis en praktische middelen zijn bepalend voor het succes of falen in veel mindere mate
de aangeboren karakter eigenschappen van de vogel. Ook uilen worden als huisdier gehouden en zijn roofzuchtige jagers.
Sterker nog wat we er ook van vinden er zijn mensen die tijgers en leeuwen in huis houden
en daar hetzelfde mee kunnen als wij met onze kat.
Een cruciaal gegeven is bijvoorbeeld dat onzekere mensen eigenlijk nooit een papegaai zouden moeten nemen.Altijd op z’n minst eerst van de ‘snavelangst’ afkomen voordat men een papegaai in huis haalt.
Weet een papegaai dat u onzeker bent, en dat ‘ruiken’ ze als prooidier, dan wordt het bijten om uw reactie te testen.
Het zelfde geld voor mensen die trots zijn op hun mooie spullen zoals meubels en overige inrichting.
Een papegaai is een sloper, hij sloopt dan ook ALLES. Meestal vanuit pure nieuwsgierigheid.
Edel papegaaien zijn mooi en uniek. Hun neusgaten zitten bijvoorbeeld niet in de snavel maar boven de snavel en zijn bedekt met heel fijne veertjes. Dit in tegenstelling tot alle andere kromsnavels waarbij de neusgaten in de snavel zitten. De veren van de edel papegaai zijn bijzonder fijn en heel anders dan die van de meeste vogels. Hun natuurlijke omgeving is het tropisch regenwoud waar ze vruchten, bloemen, knoppen en zaden eten. Echter ze passen zich niet altijd goed aan in huis en worden dan juist enorm luidruchtig en agressief als volwassen vogels. Ze kunnen ook bevattelijk zijn voor veren plukken, maar ook hier kan veel goeds worden verricht
door de juiste kennis van zaken en ervaring in de omgang met deze dieren.
Ik kan op afstand verder geen advies geven of iemand wel of niet een edel papegaai zou moeten nemen in huis
het hangt sterk van de persoon zelf af, zijn kennis, omgeving en agenda. Meer hierover vind u in het leden gedeelte. Lees meer
