pyrrhura-bij-elkaarKun je een Pyrrhura Hypoxantha ook bij een andere Pyrrhura soort zetten, zoals bijvoorbeeld de Lepida?

Over het algemeen gaat dit prima, maar het hangt van een aantal factoren af.

1. hoe jonger hoe flexibeler en dus gemakkelijker te laten wennen aan andere soorten en/of elkaar
2. een deskundig gesocialiseerde vogel heeft ook geleerd andere soorten te accepteren
3. ook een volwassen kromsnavel die lange tijd alleen door de eigenaar is gehouden,
accepteert meestal graag ander kromsnavel gezelschap, maar het is geen regel.
4. volwassen kromsnavels dienen altijd met de nodige voorzichtigheid aan elkaar
geïntroduceerd te worden, wat het succes positief kan beïnvloeden

Nu is het een tijd lang voorgekomen dat wij bijvoorbeeld verschillende hypoxantha’s hebben meegemaakt
die beslist een wat ‘pittiger’ gedrag leken te hebben dan bijvoorbeeld molinae’s, perlata’s en andere ondersoorten.
Inmiddels zijn we wat jaren verder en vogelervaring rijker en moeten we toch constateren dat
je eigenlijk niet op basis van het gedrag van slechts een tiental kromsnavels uit 1 soort kunt concluderen
dat dit gedrag soort gebonden is. Karakter is iets anders dan gedrag. Het een is aangeboren het anders is aangeleerd.

We vinden bij kromsnavels zowel aangeboren als aangeleerd gedrag.
De meeste factoren die een belangrijke rol spelen bij hoe een Pyrrhura in dit geval
zich als huisdier gedraagt, vallen echter in de categorie ‘aangeleerd gedrag’.
Pas als we bijvoorbeeld 500 tot 1000 vogels van dezelfde soort op een wetenschappelijk
verantwoorde manier zouden hebben getest, kan men met zekerheid concluderen dat
bepaald gedrag echt gebonden is aan de soort. Vooralsnog is dat nooit gebeurd en
moeten we soms constateringen herzien, omdat er ‘nieuw bewijsmateriaal’ boven water is gekomen.

Voortschrijdend inzicht dus eigenlijk.

Na de bedoelde periode waarin we veel Hypoxantha’s aantroffen die op een gelijke manier snel
explosief en erg pittig in hun gedrag bleken te zijn, hebben we minstens zoveel
Hypoxantha’s in handen gehad die zich net zo gedroegen als alle andere ondersoorten.
Geen enkel verschil dus met bijvoorbeeld perlata’s, lepida’s, frontalis enz.

Zijn er dan geen Hypoxantha’s die extra fel zijn of Lepida’s die snel oververhit raken?
Zeker wel, alleen kunnen we dat gedrag niet zonder meer toeschrijven aan het feit dat het een bepaalde soort is, aangeboren
eigenschappen dus, maar veel meer aan wat het dier bewust of onbewust is aangeleerd.

De belangrijkste factor voor het gedrag van een kromsnavel die als huisdier wordt gehouden
is en blijft de eigenaar die het dier houd, zelfs als de vogel uiterst deskundig is gesocialiseerd
voordat hij in huis kwam.

Graag horen we uw ervaringen op dit gebied, dus plaats gerust uw reactie onder dit artikel. Echter heb ik hier eenvoudigweg feiten beschreven die wij hebben meegemaakt. Het is dus geen ‘mening van mij’ om over te discussiëren, zoals we dat als Nederlanders zo graag doen. Hoe meer ervaringen er echter bekend worden, hoe beter we als mensen in staat zijn onze vogels te begrijpen.
Als ik bijvoorbeeld vertel dat Hypoxantha’s erg pittig kunnen zijn, omdat wij dat gedrag van ze meemaken, is dat geen mening, maar een feit.

Iemand kan dan wel zeggen het daar niet mee eens te zijn, maar dit soort discussies willen we graag vermijden, omdat het tot niets opbouwends leid.

Heeft u zelf een ervaring die juist laat zien dat bijvoorbeeld een Hypoxantha bevriend is geraakt met een valkparkiet of andere soort, dan horen we graag hoe dat zo gekomen is:

hoe lang dat al gaande is,
in wat voor omgeving ze verblijven,
hoe het contact met de verzorgers is,
wat u zelf heeft gedaan of juist niet gedaan om ze zover te krijgen,
op welke leeftijd leerden ze elkaar kennen,
wat hebben beide vogels meegemaakt voordat ze door u als huisdier werden gehouden,
betreft het huisdieren of volière vogels enz enz

Dat zijn vragen waar we allemaal iets van kunnen leren.

 

met vr.groet,

Hans Meyer


VLC Support
VLC Support

TammeVogels.nl De kleinschalige Papegaaien Hobby Kweker met professionele instelling en deskundig advies.

    3 replies to "Deze 4 factoren bepalen het succes bij een Pyrrhura"

    • Bianca

      Hallo,

      Ik heb ook verschillende papegaaien bij elkaar gehouden, als eerste een bont boertje(man) met de hand groot gebracht en op een leeftijd van 4 jaar is er een grijze roodstaart van 4 jaar bijgekomen(pop).

      Ik heb ze bij elkaar op de (grote) speelplaats gezet en het is goed gegaan, in het begin als ze elkaar wilden passeren konden ze even wat snavelen naar elkaar omdat ze onzeker waren en nog niet goed wisten wat ze aan elkaar hadden, ik zei dan consequent, “zachtjes doen!” Ze weten wat ik daarmee bedoel omdat ik dat ook gebruik tijdens het spelen. En soms even 1x in de handen klappen en dan was het voorbij. Dan beloonde ik ze wel meteen voor het goede gedrag!

      Mijn bont boertje wilde wel eens volhouden en dan zette ik de grijze roodstaart aan de andere kant van de speelplaats neer. Dit omdat het bont boertje er het eerste was en in mijn ogen in rang het hoogste dus de tweede vogel moest dan wijken. Maar dit was alleen de eerste paar dagen af en toe nodig.Ik bemoeide me er verder niet mee.
      Na 1 week geen problemen meer en later zijn ze dikke maatjes van elkaar geworden.

      Ik zorg ook altijd voor meerdere voerplekken ik heb geen bakjes maar scharrelbakken en foerageerspeeltjes waar ze naar eten moeten zoeken maar altijd mininmaal 1 meer dan het aantal vogels en verspreid over de speelplaats zodat het altijd bereikbaar is..

      Na een jaar is er een geelvoorhoofdamazone bijgekomen van 8 jaar (man) en ook hem heb ik gewoon tussen de andere twee gezet en het ze zelf uit laten zoeken, wel toegekeken of het goed zou gaan maar dat was ok. Ze moeten even hun plek weten en dan is het goed en ook hij is dikke vrienden met de andere twee geworden. Ze hebben allemaal wel een eigen kooi voor de nacht zodat ze wel hun nachtrust krijgen.Maar regelmatig zaten ze op een paar centmeter afstand van elkaar te doezelen of speelden samen met een speeltje op de speelplaats.

      Er werd wel eens wat naar elkaar gesputtert op afstand maar dat doen vogels in het wild ook dat hoort bij het natuurlijke gedrag. Ook samen op de buggy en mee naar buiten en op visite dat zorgde voor een hechtere band.

      Dikke maatjes van elkaar en ze zijn allen alleen opgegroeid zonder soortgenoten en dus later bij elkaar gebracht. En ze praten zelfs tegen elkaar, zegt de 1 “Tuttebol” omdat de ander een speeltje laat vallen dan “lacht” de ander weer. En ook zingen, zingt de 1 dan doen de anderen mee en mijn grijsje danst dan zelfs en roept “goed zo!” Heel erg leuk.

      Een vaste regel is wel dat als ik ze uit de kooi haal mijn bont boertje het eerste gaat, dan mijn grijsje en dan mijn amazone en ook als ik wat lekkers aanbiedt bijv een noot dan hanteer ik die regel en gaan ze de kooi weer in dan ook op deze manier. De vogel die de baas is altijd als eerste en zo verder.

      Ik weet niet of ik geluk heb gehad maar het koppelen heeft hier nooit problemen gegeven.
      Hopelijk kun je deze info gebruiken.

      Groetjes Bianca

    • Benny D'Hondt

      Droevig nieuws… Mijn hypo is deze morgen overleden. Ik had hem zo graag voorgesteld aan mijn perlata die bij jullie in socialisatie us 😥😥😥

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.